75مالهَ طلويه خدا راس آرا 1 m la taloye xod r s r
اين مراسم در ميان شور و شادى به پايان مىرسيد و بعد از زدن بيرقها، به همۀ حاضران، نفرى يك بشقاب شيرينى مىدادند كه به آن شيرينى، «پا بيرق» گفته مىشد.
بدين ترتيب، روز دهم ذىالحجّه اگر يك نفر غير دزفولى به دزفول مىآمد، با منظرۀ جالبى روبهرو مىشد، چرا كه در بيشتر پشت بامها و روى سر پلههاى خانۀ حجّاج، بيرقهايى را مىديد كه با چوبِ رنگآميزى شده و پارچههاى سبز رنگ، با بادى ملايم به حركت درمىآيند. همچنين هر شخص تازهوارد، مىتوانست بفهمد كه فلان حاجى چند اولاد پسر دارد، چون غير از بيرق حاجى كه از همه بزرگتر بود، به تعداد پسرانش نيز بيرق زده مىشد. ناگفته نماند كه هر سال، حاجىهايى كه سالهاى پيش به مكّه رفته بودند، دوباره بيرق مىزدند؛ يعنى بيرقهاى قديمى را در مىآوردند و دوباره رنگ زده و پارچۀنو به آنها مىدوختند و در سر درب منزل، نصب مىكردند.» 2مراسم بيرقزنان و مجلس شور و شادى زنانه در شهر شوشتر نيز برگزار مىشد، به طورى كه پس از آنكه چند نفر، زائر مكّه را تا اهواز بدرقه كردند، در