152صورت مىگرفت، به طورى كه: «در شهرستان بندرانزلى اگر كسى مىخواست وصيتنامهاى بنويسد، با توجه به وضع مالى خود، وصيت مىكرد كه خانوادهاش سه چهار سال پس از مرگش، استخوانهايش را از داخل قبر بيرون آورند و با خود به يكى از مكانهاى مقدسِ داخل كشور؛ مانند قم و مشهد يا به يكى از شهرهاى عتبات عاليات؛ مانند كربلا و نجف برده و در جوار مرقد مطهر امامان(ع) دفن نمايند. خانوادۀ متوفّى نيز كه ملزم به انجام وصيت بود، بعد از گذشت چند سال، روزى را براى انجام اين مراسم در نظر مىگرفتند و همسايگان و اقوام خود را براى شام دعوت مىكردند كه روضهخوان محل نيز در اين