88مرحوم آيتاللّٰه العظمى مامقانى رحمه الله مجتهد بزرگ نجف اشرف (متوفاى 1323 ه . ق) كه از دانشمندان بزرگ اسلامى در زمان خود بوده و داراى آثار برجستهاى از جمله شرح مكاسب محرمه است، نقل مىكند:
در تجزيه و تحليل يكى از مسائل باب ارث كه احتياج زيادى به محاسبه داشت، درماندم. هر چه سعى كردم، نتوانستم آن مسئله را حل كنم. ناچار دست توسل به بىكرانه دانشها، اهل بيت اطهار عليهم السلام زدم و آن گاه به حضرت عباس عليه السلام متوسل شدم و عرض نيازمندى فراوانى كردم.
شب، در عالم رؤيا حضرت را در خواب ديدم. ايشان پاسخ آنمسئله فقهى دشوار را به من گفت، سپس از من پرسيد: مىدانى چرا نتوانستى آن مسئله را حل كنى؟ پاسخ دادم: خير. فرمود: چون براى لحظهاى دچار خود بزرگبينى شدى و از انديشهات گذشت كه گذشتگان ما كه محاسبات رياضى بلد نبودند، چطور اينگونه مسئلهها را حل مىكردند؟ همين سبب گرفتارى تو شد و خدا هم خواست با اين مسئله آگاهت كند. 1