110قرار داشت، خراب كرد. او حتّى در تمام شهرهاى حجاز كه بر روى قبرها بناهاى گنبدى شكل داشت، همين اعمال را انجام داد. و در زمانى كه مدينه را محاصره نمود، مسجد حمزه را با خاك يكسان كرد.
على الوردى مىگويد:
«بقيع مقبرۀ اهالى مدينه در زمان رسول خدا(ص) و بعد از آن حضرت بوده است كه در آن عباس و خليفه عثمان و زنان پيامبر(ص) و جمع كثيرى از صحابه و تابعين به خاك آرميده بودهاند و نيز چهار تن از امامان معصوم (امام حسن، امام سجاد، امام باقر و امام صادق(ع)) دفن گرديدهاند و شيعيان بر روى اين قبور مبارك، ضريح باشكوهى كه با ضرايح معروف در عراق و ايران شباهت داشت، ساختند. تمام اين قبور، تا چهار ماه اوّل كه عبدالعزيز بر جزيرةالعرب مسلط شد، آباد بودند و از آنجا كه ابن سعود ادامۀ كار خود را همراهى وهابيون مىديد و بدون آنان نمىتوانست مشروعيت خود را حفظ كند، به ناچار در ماه رمضان 1342 بزرگ علماى نجد را كه عبداللهبن بُليهد بود، به مدينه فرستاد تا زمينۀ انهدام قبور مدينه را فراهم نمايد. وى وقتى به مدينه رسيد، تمام علما را جمع كرد و سؤالِ از پيش طراحى شده را بر علماى مدينه عرضه داشت و گفت: علماى مدينۀ منوّره دربارۀ ساختن بنا بر قبور و مسجد قرار دادن آن چه مىگويند؟ آيا جايز است يا نه؟ اگر جايز نيست و به شدّت در اسلام