563. در روايت ديگرى از عثمان بن حنيف نقل شده است:

مردى نابينا نزد پيامبر(ص) آمد و گفت: از خدا بخواه مرا شفا دهد. پيامبر فرمود: اگر بخواهى برايت دعا مى‌كنم و اگر بخواهى به تاخير بيندازم به سود توست. نابينا گفت: دعا كن. پيامبر(ص) به وى دستور داد كه وضويى نيكو بسازد و دو ركعت نماز بخواند و آن‌گاه اين دعا را بخواند:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ يا مُحَمَّد انّي تَوَجَّهْتُ بِكَ الي رَبِّي فِي حاجَتِي هذِهِ، فَتَقْضِي لِي اللّهُمَّ شَفِّعْهُ فِيَّ.

بار خدايا! از تو مى‌خواهم و به وسيله پيامبرت، محمد كه پيامبر رحمت است، به تو رو آورده‌ام. اى محمد! من به وسيله تو به پروردگارم روى آورده‌ام تا حاجتم را برآورد. بار پروردگارا! او را شفيع من قرار بده.

عثمان بن حنيف مى‌گويد:

به خدا قسم! كه ما هنوز پراكنده نشده بوديم و مدت زيادى نگذشته بود كه ديديم آن مرد شفا يافته، نزد ما آمد و چنان نشان مى‌داد كه هرگز نابينا