81اينكه شيعيان به «شهادت ثالثه»؛ يعنى شهادت به ولايت اميرالمؤمنين على عليه السلام در اذان و اقامه مىپردازند، هر چند جزو اذان و اقامه نيست و تنها آن را به صرف تبرّك و تيمّن مىآورند كه اگر جز اين باشد، شكى در بطلان و بدعت آن نيست. البته بنابر وجهى مىتوان اين عمل را مستحب دانست. استاد عبدالمحسن عبداللّٰه سراوى مستبصر سورى در كتاب القطوف الدانيه مىگويد:
«شيعه در اذان، شهادت به ولايت را به قصد جزئيت نمىگويد بلكه از زمانى كه معاويه لعن بر على بن ابى طالب عليه السلام را بر بالاى منبرها و مأذنهها علنى كرد، شيعه اماميه به اين فكر افتاد كه براى جلوگيرى از اين بدعت و مكتوم نشدن ولايت اميرالمؤمنين على عليه السلام ، شهادت به آن را به قصد تبرّك در اذانها اعلام دارد.
همه فقيهان اماميه نيز به اين نكته التفات كردهاند كه نبايد اين شهادت را در اذان، به قصد جزئيت ذكر كرد و گر نه بدعت است.»
مجلسى اول مىگويد:
«ظاهر آن است كه اگر كسى شهادت به ولايت را در اذان بگويد، اشكالى ندارد مگر آن كه با جزم به شرعيت آنباشد كه خطاست و اولى آن است كه به نيّت اين كه جزو ايمان است، آن را بگويد، نه اين نيّت كه جزو اذان است.» 1