125خود ابن تيميّه هم متوجه ضعف حديث به دليل وجود اين شخص شده و براى جبران ضعف آن درصدد توجيه برآمده و گفته است كه اين خبر از عبدالرحمان بن مالك بن مغول از راه‌هاى متعددى نقل شده است كه برخى از آنها برخى ديگر را تصديق مى‌كند. بايد دانست اين حرف نادرست است؛ زيرا در نهايت، چنين توجيهى مى‌رساند كه اين كلام از عبدالرحمان صادر شده، ولى صحت روايت او از پدرش و او از شعبى به اثبات احتياج دارد. آخر اين چه خبرى است كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل نشده است و هيچ يك از صحابه نيز آن را روايت نكرده‌اند. پس چگونه مى‌تواند مستند ابن تيميّه را براى وارد كردن اتهام به شيعه باشد. اين در حالى است كه شيعه به پيروى از كتاب و سنت تنها محمد بن عبداللّٰه صلى الله عليه و آله را پيامبر بر حق مى‌داند حتى پيشواى بزرگ شيعه، على ابن ابى طالب عليه السلام در سخنان شيواى خود مى‌گويد:
«و اشهد ان لا اله الاّ اللّٰه وحده لا شريك له و اشهد أنّ محمداً عبده و رسوله، خاتم النبيين و حجّة اللّٰه على العالمين». 1
گواهى مى‌دهم كه خدايى جز پروردگار يگانه و بى‌همتا نيست و گواهى مى‌دهم كه محمّد صلى الله عليه و آله ، بنده و