101
دولت سوم آل سعود (1319 ه . ق. تا كنون)
عبد
العزيز بن عبدالرحمان (1373 -\1319ه . ق.)
عبدالعزير بن عبدالرحمان روز 29 ذى حجۀ 1297 / 1880م. در ايام جنگهاى داخلى نجد و درگيريهاى خونين پسران فيصل با يكديگر، در رياض متولد شد. وى در پنج سالگى الفبا را آموخت. در هشت سالگى شاهد نزاع پدر با عمويش محمد بن فيصل بود. او به همراه شيخ عبداللّٰه بن عبداللطيف آلشيخ از نوادگان محمدبن عبدالوهاب در مجلس مذاكرۀ آشتى با محمد بن الرشيد حضور داشت. در ده سالگى گرفتار مصائب زد و خوردهاى خانوادگى شد. وى يازده سال داشت كه ناگزير با والدين خود رياض را ترك و به صورت پياپى به بيابانهاى الربع الخالى، احساء و در نهايت به كويت كوچ نمود و در خانۀ كوچك پدر اقامت گزيد كه بسيارى از رجال سياسى عرب و اروپا به آن رفت و آمد مىكردند؛ از يك سو تركها مىخواستند عبدالرحمان را به سوى تابعيت خود متمايل سازند، از سوى ديگر شيخ كويت كه با كشتن دو برادرش به امارت رسيده بود و آرزوى تسلّط بر عربستان را در سر مىپروراند، پيوسته حركات و فعاليتهاى عبدالرحمان را زير نظر داشت. روسها نيز مىكوشيدند از ضعف ايران و عثمانى استفاده كنند و بر راه دريايى هند مسلّط شوند.
آلمانيها نيز با تركان عثمانى ساخته، درصدد بودند راهآهن برلين را به كويت متصل سازند و بالأخره انگليسىها كه بيش از سه قرن در خليج فارس سابقه داشتند و در بوشهر و ساير بنادر معتبر ايران، نمايندگى سياسى و بازرگانى داير كرده بودند و دامنۀ نفوذ خود را از مشرق تا اقيانوس كبير امتداد داده بودند، براى عربستان نقشههايى در سر مىپروراندند، توانايى عبدالرحمان و فرزندش عبدالعزيز را براى اجراى