97شجاع تر از پدران وى نداريم. و حضرت امير مؤمنان عليه السلام با او ازدواج نمود.
در تاريخ طبرى هم آمده، كه حضرت اميرالمومنين عليه السلام پس از شهادت حضرت زهرا عليها السلام با وى ازدواج نمود، حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام و جعفر و عبداللّٰه و عثمان از او متولد گشت و تمامى آنان در روز عاشوراى سال 61ق به شهادت رسيدند. هنگامى كه بشير، خبر شهادت سيدالشهداء عليه السلام را در مدينه اعلام كرد و حضرت سجاد عليه السلام همراه با قافلۀ كربلا وارد مدينه گشت، حضرت زينب كبرى عليها السلام نزد ام البنين شتافت و شهادت چهار فرزند او را تسليت گفت. ام البنين كه سخنورى فصيح بود، پس از خبر شهادت فرزندانش همه روزه به قبرستان بقيع مىرفت و عبيداللّٰه بن عباس فرزند پسرش «حضرت عباس عليه السلام » را همراه خود مىبرد و مشغول سرودن اشعارى در رثاء فرزندانش مىشد، و مردم مدينه براى شنيدن اشعار و ندبۀ وى در آن محل گرد هم مىآمدند. از جمله مروان بن حكم كه از دشمنان سرسخت بنى هاشم بود جهت استماع ندبه و اشعار رثاء امالبنين در بقيع حاضر مىشد و مىگريست. 1 برخى نيز با اشاره به فرزندان عباس، چنين گفتهاند كه:
ام البنين، پس از شهادت فرزندانش همه روزه به بقيع مىرفت و بچه هاى عباس را نيز به همراه مىبرد و به ياد فرزندان شهيدش مرثيه و نوحه مىخواند. زنان مدينه نيز جمع مىشدند و به ندبه و نوحۀ سوزناك امالبنين مىگريستند.
وقتى زنان مدينه به امالبنين تسليت مىگفتند؛ مىگفت: ديگر مرا «ام البنين» خطاب نكنيد، چرا كه امروز ديگر آن فرزندان نيستند و شهيد شدهاند و اين اشعار را در مصيبت فرزندان خود سرود. لا تَدعُوَنّى وَيكِ امَّ البَنينَ
به اين بانوى بزرگوار و مادر چهار شهيد، قبل از ولادت فرزندانش فاطمه مىگفتند، اما پس از آنكه داراى چهار پسر شد، «ام البنين» خطابش كردند، يعنى مادر پسران.
حضرت عباس عليه السلام هنگام شهادت 34سال، عبداللّٰه 25 سال، عثمان 21 سال و جعفر 19 سال سن داشتند. 2