428اين جا به چند نمونه اشاره مى‌شود:

1 - مرحوم كلينى روايتى را از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند كه حضرت فرمودند: «مَا بَيْنَ بَيْتِي وَ مِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ ¹؛ بين خانه و منبر من باغى از باغ هاى بهشت است.»

2 - در روايت ديگرى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است: «مَا بَيْنَ حُجْرَتي وَ مِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ ²؛ بين حجرۀ من و منبر من باغى از باغ هاى بهشت است.»

3 - و در روايت ديگر فرموده‌اند: «مَا بَيْنَ قَبْرِي وَ مِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ ³؛ بين قبر من و منبر من باغى از باغ هاى بهشت است.»

4 - همچنين از آن حضرت نقل شده است: «إِنَّ مِنْبَرِي عَلَى تُرْعَةٍ مِنْ تُرَعِ الْجَنَّةِ ⁴؛ منبر من در كنار نهرى از نهرهاى بهشت است.

حدود روضه از نظر اهل سنّت

آنچه اهميت دارد محدودۀ روضه است كه در ميان اهل سنت سه وجه يا سه نظريه وجود دارد.

نظريه اول: حدود روضه در طرف شرق مسجد، از محدودۀ بيت رسول خدا تا محدودۀ منبر ادامه مى‌يابد و عرض آن در طرف «بيت» محاذى آن و وسيعتر است و هر چه به طرف منبر امتداد پيدا كند از وسعت آن كاسته مى‌شود تا به حد منبر مى‌رسد. بنابراين نظريه، روضه داراى مساحتى مثلثى شكل است و رأس آن منبر و قاعدۀ آن را بيت تشكيل مى‌دهد.

نظريه دوم: روضه شامل تمام مساحت مسجدالنبى صلى الله عليه و آله است كه در زمان آن حضرت احداث شده است.

نظريه سوم: اينكه روضه نه همۀ مسجد است، و نه آن بخش مثلثى شكل، بلكه از طرف شرق از حجرۀ رسول خدا صلى الله عليه و آله شروع و در همان حدود به موازات حجره تا محاذى منبر امتداد پيدا مى‌كند و در جنوب و شمال، از ديوار محراب پيامبر شروع و تا ستون سوم در سمت شمال را شامل مى‌شود بنابراين قول، روضه به شكل مربع مستطيل است. در ميان علماى اهل سنت اين نظر اخير مشهورتر از دو نظريۀ فوق است. ⁵