424 خَرَج مِن ذنوبِهِ فَاذا رمى الجمار خرج من ذنوبه (قال: فَعَدَّدَ رسولُ اللّٰه كذا و كذا موقفاً اذا واقَفَها الحاجُّ خَرَجَ مِن ذنوبه) ثم قال: انّى لَكَ ان تَبلُغَ ما تَبلُغُهُ الحاجّ.

قال ابوعَبداللّٰه عليه السلام : ولا يُكتَبُ عَليه الذُّنُوب اربَعَة اشهُرٍ و يُكتَبُ له الحسنات الاّ ان يَاتى بكبيرة ¹»

از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه فرمود: مردى از صحرانشينان عرب، پيامبر اكرم را ديد، عرض كرد: يا رسول‌اللّٰه! من از اهل و عيالم جدا شده و آهنگ حجّ كردم، اما فرصت را از دست دادم و نتوانستم به اين زيارت مشرف شوم. من مرد ثروتمندى هستم، دستور بده تا به وسيلۀ مال و ثروتم كارى كنم كه اجر اين عبادت نصيبم شود. امام عليه السلام فرمودند: رسول خدا به او توجه كرده، فرمودند: به كوه ابوقبيس نگاه كن، اگر اين كوه تماماً طلاى سرخ باشد و از آن تو باشد، و در راه خدا انفاقش كنى، نمى‌توانى به ثوابى كه متوجۀ يك حجّ‌گزار شده است نائل شوى، سپس فرمودند:

حج‌گزار هنگامى كه اقدام به آماده شدن براى سفر حج مى‌كند هيچ چيزى را از زمين بلند نكرده و برزمين نمى‌گذارد مگر ده حسنه برايش نوشته مى‌شود و ده گناهش محو مى‌شود و مقامش در پيشگاه خداوند ده درجه بالا مى‌رود.

هنگامى كه خانۀ خدا را طواف كرد، از گناهانش بيرون مى‌رود.

هنگامى كه سعى بين صفا و مروه را به جاى آورد، از گناهانش بيرون مى‌رود.

هنگامى كه در عرفات توقف كرد، از گناهانش بيرون مى‌رود.

هنگامى كه سنگ را به سوى شيطان افكند، از گناهانش بيرون مى‌رود.

امام عليه السلام فرمود: پيامبر صلى الله عليه و آله هم‌چنان مواقف مختلف حجّ را برشمرد و در مورد هر يك فرمود كه حج‌گزار از گناهش بيرون مى‌رود، سپس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: تو چگونه مى‌توانى به چنين پاداشى دست‌يابى؟ آنگاه امام عليه السلام فرمود: گناهان او تا چهار ماه نوشته نمى‌شود و برايش اعمال نيكو مى‌نويسند، مگر اينكه مرتكب گناه كبيره شود. ²پيامبر صلى الله عليه و آله در حديثى فرمودند:

«لَيْسَ لِلْحَجَّةِ الْمَبْرُورِ ثَوابٌ الاّ الْجَنَّة» ³؛ پاداش حج نيكو جز بهشت نيست.