307در روايتى از رسول خدا صلى الله عليه و آله آمده است كه فرمود: شما را از زيارت قبر نهى كردم، اما شما به زيارت قبور برويد تا موجب افزايش خير و نيكى در شما گردد.
دليل قرآنى بر مشروعيت زيارت قبور
خداوند سبحان، رسول خدا صلى الله عليه و آله را از نماز خواندن بر جنازۀ منافقان و ايستادن بر سر قبر آنها نهى كرده، آنجا كه مى‌فرمايد: «وَ لاٰ تُصَلِّ عَلىٰ أَحَدٍ مِنْهُمْ مٰاتَ أَبَداً وَ لاٰ تَقُمْ عَلىٰ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ مٰاتُوا وَ هُمْ فٰاسِقُونَ» 1 چنانچه سؤال شود كه منظور از «وَ لاٰ تَقُمْ عَلىٰ قَبْرِهِ» چيست؟ آيا مراد فقط قيام هنگام دفن منافقان است يا مطلق قيام بر سر قبر آنها اعم از هنگام دفن و غير آن؟ پاسخ گفته مى‌شود: آيۀ شريفه از دو جمله تشكيل مى‌شود. بخش اوّل «وَ لاٰ تُصَلِّ عَلىٰ أَحَدٍ مِنْهُمْ مٰاتَ أَبَداً» ، بخش دوّم «وَ لاٰ تَقُمْ عَلىٰ قَبْرِهِ» كه جمله دوّم بر جمله اوّل عطف شده است و طبق قاعدۀ نحوى هر حكمى كه براى معطوف عليه باشد معطوف نيز همان حكم را خواهد داشت و چون معطوف عليه مقيد به قيد «ابداً» هست اين امر مستلزم آنست كه معطوف نيز همان قيد را داشته باشد. با اين بيان، مفهوم آيۀ شريفه چنين است «هيچ‌گاه بر سر قبر هيچ يك از آنها نايست» همانگونه كه نسبت به نماز بر جنازۀ آنها نيز چنين است و لفظ ابداً كه در بخش دوّم آيۀ شريفه مقدر است؛ در اين حالت مفهوم امكان تكرار اين عمل را مى‌رساند. مفهوم اين سخن آن است كه اين دو عمل (هم نماز بر جنازه و هم ايستادن بر سر قبر) نسبت به مؤمن جايز است . بنابراين جايز است زيارت قبر مؤمن و خواندن قرآن براى روح مؤمن حتى بعد از گذشت صدها سال.
دليل تاريخى
با تتبع و تحقيق در سيرۀ مسلمانان صدر اسلام چه قبل و چه بعد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله چنين برمى‌آيد كه اين مسأله در ميان آنها وجود داشته است. به نمونه‌هايى از شواهد تاريخى در اين زمينه ذيلاً اشاره مى‌شود:
1 - روزى مروان مردى را ديد كه صورتش را بر قبرى نهاده است. مروان گردن او را گرفت و به او گفت: آيا مى‌دانى چه مى‌كنى؟ گفت: آرى، رو به او كرد، ديد ابوايوب انصارى است. لذا گفت: آمدم نزد حضرت رسول صلى الله عليه و آله مرا بر سر قبرى آورد. شنيدم از آن حضرت كه فرمود: «اگر اهل دين متولى امر دين