287
10
أ
دعاهاى طواف
از هنگام انجام غسل و نماز مستحبى قبل از احرام و هم‌چنين پوشيدن لباس احرام، دعاهاى مخصوصى در كتب ادعيه و مناسك حج آمده است. زمانى كه زائر در جوار كعبه، برترين و مقدس‌ترين مكان قرار مى‌گيرد، خود را در جوار رحمت حق احساس مى‌كند، زيرا در كنار خانۀ محبوب و معبود، احساس تقرّب و نزديكى را موجب مى‌گردد. در اين هنگام كه نيازمند است و در قرب بى‌نياز مطلق قرار گرفته، لازم است، آنچه را نداشته و ندارد درخواست كند و از همۀ نا امنى‌ها، ايمنى بخواهد و امورى را كه آرزو دارد درخواست نمايد و اينجاست كه آموزگاران الهى به ما آموخته‌اند كه چه چيزى نداريم و از چه چيزى ترس داريم و به چه چيزى بايد اميد داشته باشيم و چشم بدوزيم. و وصول به كمبودها و ايمنى از ترس‌ها و دست‌يابى به اميدها و آرزوها جز به رحمت الهى ميسر نخواهد بود. لذا از نكات مهم آموزه‌هاى دين اين است كه، گذشته از آموزش ادب دعا و مناجات، معارف بلند اعتقادى را نيز گوشزد مى‌كند و نيازهاى واقعى و كمبودهاى درجه اول و اولويت‌هاى زندگى دنيايى و آخرتى را بيان مى‌كند. در دعاهاى مربوط به طواف «اعم از دعاى ركن حجرالاسود، دعاى حطيم، دعاى حجر اسماعيل» چندين خواسته را از خداوند مطرح مى‌كنيم:
الف: سعادت ابدى: « اللَّهُمَّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِك...» تمام عبادات اسلامى درصدد رساندن انسان به سعادت ابدى است و سعادت بشر رسيدن به قرب حق و بهشت برين است. هر كس به آن راه يافت، به كمال واقعى خود رسيده و لذّت قرب را چشيده است. البته با توجه به موانع و علايق‌هاى درونى و بيرونى، تهيه اسباب رسيدن به چنان قربى، به آسانى ميسّر نيست.
ب: ايمنى از دوزخ: «وَ اجِرْنى بِرَحْمَتِكَ مِنَ النّار» با توجه به هواهاى نفسانى و وسوسه‌هاى شيطانى و جاذبه‌هاى دنيوى و خواسته‌هاى شهوانى و تصور و تقصير در عبادات و ارتكاب محرمات، مؤاخذه و مجازات بسيار سختى در پيش رو است و علاوه بر جرايم دنيوى جريمۀ اخروى نيز قطعى