280نيروى جوانى و مال و دارايى خود مباش، زيرا ترس آن مى‌رود كه خدا همين‌ها را دشمن انسان و مايۀ وزر و وبال آدم خودخواه گرداند، تا دانسته شود كه تمام حول و قوه و تدبير و چاره، به دست خالق يكتا بوده و بدون توفيق و تسديد او، احدى قادر بر چاره و تدبيرى نخواهد بود.
پس مهيا و آمادۀ رفتن شو، مانند كسى كه اميد به بازگشت مجدد، به خانه و اهل و عيال خود ندارد.
با همسفران، نيكو رفتار و خوش سفر باش. اوقات نماز را رعايت نما، سنن و دستورات رسول مكرم صلى الله عليه و آله را به كار بند و آن‌چه را وظيفه است از آداب و رسوم و صبر و تحمل و شكر و مهربانى و بخشش و ترجيح ديگران برخود، در همه جا و در همه وقت انجام ده.
سپس با آب توبۀ خالص، خود را از گناه شستشو داده و جامۀ صدق و صفا و افتادگى و خشوع، در برنما و از هر چه كه تو را از ياد خدا باز مى‌دارد و از طاعت او منصرف مى‌سازد، محرم شو و لبيك بگو..... و هم‌چنان‌كه با بدنت در ميان انبوه مسلمانان، طواف كرده، و گرد بيت خدا مى‌چرخى، با قلبت در ميان فرشتگان، طواف انجام داده و گرد عرش خدا گردش كن. هروله كن، اما هروله‌اى كه در معنى، گريختن از هواى نفس باشد. با بيرون رفتنت از مكه به منا، از غفلت و لغزش‌هاى خود، بيرون آى و هرگز آرزوى آن‌چه را كه بر تو حلال نمى‌باشد و يا شايستگى آن را ندارى منما.
در عرفات، اعتراف به خطيئات و گناهان نموده و تجديد عهد عبوديت و اقرار به وحدانيت حضرت حق كن و خود را به مقام قرب خدا برسان.
در «مزدلفه»، تقواى خدا در دل بگير و با صعود به كوه مشعر، روح خود را به سوى عالم بالا حركت ده. با ذبح قربانى، حنجر هوا و هوس را بريده و رگ‌هاى طمع را قطع كن.
هنگام رمى و سنگ‌انداختن بر جمرات، افعال زشت و اخلاق ناپسند و دنائت و پستى و شهوت‌پرستى‌ها را از خود دوركن.
با تراشيدن سر، عيب‌هاى ظاهر و باطن خود را بتراش و با دخول به حرم خود را از شر متابعت هواى نفس و خواهش دل، رهانيده و در حفظ و امان خدا، داخل ساز.
بيت را با توجه به عظمت و جلالت رب البيت و آشنايى باسطوت سلطان او زيارت كن. استلام حجر بنما، در حالتى كه رضا به قسمت او داده و خاضع در برابر عظمتش گشته‌اى.
طواف وداع را كه حاكى از وداع ماسوى اللّٰه قرار داده، با هر چه كه غير خداست، وداع بنما.
با وقوف در كوه صفا در تصفيۀ روح و تهذيب نفس خود بكوش و سعى كن خود را براى لقاى خدا در روز لقا آماده گردانى. به مروه كه رسيدى، مروت نموده و اوصاف خود را در جنب ارادۀ حق، فانى‌ساز و به عهدى كه با خدا بسته‌اى و حج خود را مشروط به آن، به جا آورده‌اى تا روز قيامت، وفادار بمان.