174

11

‍أ

جنگ احد ¹

قريش بعد از واقعۀ «بدر» سخت برآشفته بودند و سينه‌هاشان از كينه و كيد مسلمانان پُر بود و پيوسته در انديشۀ تجهيز نيرو عليه مسلمانان بودند، به طورى كه تا پنج هزار نيرو فراهم آورده و با سه هزار شتر و دويست اسب به قصد جنگ با پيامبر به سوى مدينه رهسپار شدند و جمعى از زنان خود را نيز به همراه آورده تا بر كشتگان خود گريه نموده و دل‌ها را به خروش آورند. ²برخى ا ز محققان معاصر نوشته‌اند:

ابوسفيان نمى‌توانست شكست جنگ بدر را به آسانى تحمل كند، زيرا ارزش رياست او در ديدۀ مردم مكّه بسيار كاسته شده بود و بازرگانان مكّه، راه رساندن كالاهاى تجارتى به سوريه يا جاهاى ديگر را از دست داده بودند. ابوسفيان ناچار به كوشش برخاست و با تلاش زياد قريش را با هم متحد كرد. ³كشته شدن كعب اشرف و مدتى پس از آن«ابو رافع يهودى» و عوامل ديگر موجب روشن شدن شعلۀ نبرد احد گرديد. ⁴تشكيل شوراى نظامى

عباس عموى پيامبر صلى الله عليه و آله كه يك مسلمان واقعى بود، پيامبر را از نقشۀ جنگى قريش آگاه ساخت.ارتش قريش به سوى مدينه حركت كرد. پيامبر شب پنج‌شنبه، پنجم ماه شوال سال سوّم هجرت، نمايندگانى را به خارج مدينه گسيل داشت ⁵ تا او را از اخبار لشكر قريش آگاه سازند. نمايندگان گزارش دادند كه سپاه قريش نزديك مدينه است.