121
7
أ
بَنى هاشم
به فرزندان هاشم بن عبدمناف، جدّ اعلاى رسول خدا، بنىهاشم گفته مىشود. به اهلبيت پيامبر صلى الله عليه و آله هم به همين جهت بنىهاشم گفته مىشود. هاشم و اجدادش در ميان عرب مشهور به نجابت و مورد احترام بودند و رسول اللّٰه از اين دودمان بود. 1به لحاظ آن شرافت و نيز به جهت احترام مقام نبوت، ويژگىهاى خاصى دربارۀ اين خاندان لحاظ شده: از جمله اينكه پرداخت زكات به آنها حرام گشته و خمس را به آنها اختصاص داده. از حضرت رسول صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود: دشمنى با على عليه السلام كفر و دشمنى با بنىهاشم، نفاق است و نيز از آن حضرت رسيده كه عيادت بنىهاشم واجب و به ديدن آنها رفتن سنت است. 2از امام باقر عليه السلام نقل است كه رسول اكرم در مورد بنى هاشم احترام خاصى قائل بود، از جمله اينكه هرگاه يكى از آنها مىمرد، حضرت بر جنازهاش نماز مىخواند، آب به قبرش مىپاشيد و دست مبارك بر قبر مىنهاد، آنچنان كه اثر دست در گلهاى قبر باقى مىماند، كه چون شخص غريبى از آنجا مىگذشت و قبر را مىديد، مىگفت: كدام يك از خاندان پيامبر مرده است. 3امام حسين عليه السلام نيز در يكى از رجزهاى خويش در روز عاشورا، به اين نسب شريف اشاره كرده و به آن افتخار مىكند. «اَنا ابنُ عليِّ الخير، مِن آلِ هاشمِ كَفاني بِهٰذٰا مَفخراً حين افخَرُ». 4
بنى اميه، از آغاز با بنىهاشم مخالفت و دشمنى داشتند و اين بغض و عداوت در دوران ائمه نيز ادامه داشت، «حادثۀ كربلا» اوج عداوت و كينۀ امويان با بنىهاشم بود. پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود: