99
مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ . (ص: 82 و83)
مقام مخلصين، مقام اتصاف به صفات الهى است و بنده خالص در فضاى قرب الهى سير مىكند. اوصاف قدسى در او ملكه شده و جايى براى تصرف شيطان وجود ندارد. مانند آئينهاى كه ديگر آهن نمىشود يا نان پخته كه هرگز گندم نمىگردد و يا انگور كه هرگز غوره نمىشود؛
هيچ آئينه دگر آهن نشد
هيچ نانى گندم خرمن نشد
هيچ انگورى دگر غوره نشد
هيچ ميوه پخته با كوره نشد
پخته گرد و از تغّير دور شو
همچو برهان محقق نور شو
حاجى گرامى! اخلاص، راه رهايى از تصرف اغيار است و كعبه حج را از آن جهت «بيت العتيق» خواندهاند كه پرچم اخلاص يعنى رهايى را در صورت انجام درست اعمال به دست من و شما مىدهد تا از منافع آن در دوران حيات بهرهمند شويم و ديگران را نيز بهرهمند سازيم.
لَكُمْ فِيهٰا مَنٰافِعُ إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهٰا إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ (حج: 33)
اين شعائر الهى براى شما تا زمان معين فوايدى دارد، كه مركز آن خانۀ كعبه است.
پس بكوش تا بدون اين نشانه از حج برنگردى، چرا كه بدون اخلاص به آزادگى نخواهيم رسيد. اگر از آزادگى محروم شويم ما را به «بيت العتيق» يعنى كعبه دل راه نمىدهند و اگر به كعبۀ دل راهى نيابيم، حقيقت «تقوى القلوب» در ما سارى و جارى نمىشود: