81از چنبر همه چيز و مست لقاى يار شدن است.
اى كه در اين كوى قدم مىنهى
حاجى عزيز! بدان كه هر لحظه امكان بازگشت گناهان و صفات زشتى كه در حين طواف خانۀ خدا از ما جدا شدند، وجود دارد.
زيرا نفس، عمرى با آنها خوگرفته و حاضر نيست به سادگى فراموششان كند. از اين رو زائر پس از طواف با سرعت به صفا و مروه مىرود، با دلى لرزان دست به دامن كبريايى پروردگار مىشود و عاجزانه از پيشگاه او مىخواهد كه پاكى به دست آمده را در جانش برقرار سازد، هرگز او را به حالت پيش از آن برنگرداند و اوصاف الهى را در او ملكه كند و زيارت جمالش را نصيب جان خسته و مشتاق او نمايد.
دل به اميد روى او همدم جان نمىشود
جان به هواى كوى او خدمت تن نمىكند
مرحوم فيض كاشانى در مورد سعى بين صفا و مروه تعبير زيبايى دارد: «(حاجى) بايد هنگامى كه سعى بين صفا و مروه را انجام مىدهد، از بالا و پايين آمدن دو كفّۀ ترازوى اعمال در عرصۀ قيامت، ياد كند و صفا را كفّۀ حسنات و مروه را كفّۀ سيّئات انگارد و به خاطر آورد كه در آنهنگام نظر او بر رجحان و نقصان اين دو كفّه، دوخته مىشود و ميان