54كه تو را از ياد خدا باز مىدارد و از اطاعت او محروم مىكند، بر خود حرام كن.
خوشا آنان كه توفيق توبۀ خالص را پيدا كردهاند و لباس تعلقات دنيوى را از تن به در نمودهاند. كسوت صفا و خلوص را زينت جان كردهاند و با خشوع و خضوع مدام راه ورود اغيار بر دل بستهاند و پيوسته با ذكر محبوب در گوشۀ خلوت نشستهاند.
چاك شو و چاك شو
عاشق چالاك شو
پاك شدى، خاك شو
جانب افلاك شو
ب) هجرت
دومين علامت استطاعت و كسب قابليّت، هجرت است. يعنى حاجى واقعاً عزم كوى يار كرده باشد. هيچ چيز دنيا او را آرام نكند و آرامش خود را تنها در لقاء محبوب بداند. حال افراد مهاجر را داشته باشد. يعنى براى رفتن به سوى خدا بىقرارى كند و قلب او براى كوچ آماده باشد. همانطور كه تن را براى خانه خدا آماده مىكند، دل را براى لقاى پروردگار آماده كند و اين آيۀ شريفه را زياد بخواند:
وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهٰاجِراً إِلَى اللّٰهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللّٰهِ (نساء: 100)
و كسى كه از خانۀ خود به سوى خدا و رسولش مهاجرت كند و سپس مرگ، او را دريابد اجر و مزد او بر خداى متعال است.
البته اين مرگ، عبور از منزل تاريك نفس و خواستههاى نفسانى است. كسى كه از قيد و بند دنيا فرار كند و هواپرستىها را از خود دور