153حضرت زهرا(س) در تعبيرى عالمانه، عدالت را عامل انضباط و نزديك‌كنندۀ قلوب انسان‌ها به يكديگر مى‌داند:

فَجَعَلَ اللهُ الإِيمَانَ تَطْهِيراً لَكُمْ مِنَ الشِّرْكِ وَ الصَّلاةَ تَنْزِيهاً لَكُمْ عَنِ الْكِبْرِ وَ الزَّكَاةَ تَزْكِيَةً لِلنَّفْسِ وَ نَمَاءً فِي الرِّزْقِ وَ الصِّيَامَ تَثْبِيتاً لِلإِخْلاصِ وَ الْحَجَّ تَشْيِيداً لِلدِّينِ وَ الْعَدْلَ تَنْسِيقاً لِلْقُلُوبِ وَ طَاعَتَنَا نِظَاماً لِلْمِلَّةِ وَ إِمَامَتَنَا أَمَاناً لِلْفُرْقَة. ¹

خداى متعال، ايمان را وسيله طهارت شما از شرك، و نماز را موجب منزّه شدن شما از تكبّر و زكات را پاك‌كنندۀ نفس و توسعه‌دهندۀ رزق و روزى، و روزه را براى ريشه‌دار شدن اخلاص در شما و حج را بنيان دين شما و عدالت را وسيله پيوند قلب‌هاى شما و پيروى از ما را به وجودآورندۀ نظم در جامعه و امامت ما را عامل وحدت و رهايى از تفرقه قرار داده است.

منظور ما از ذكر اين روايت يادآورى اين است كه عدالت، دل‌ها را به هم نزديك مى‌كند. تنسيق هم به معناى مديريت است. در واقع اگر دل‌ها با ميانه‌روى مديريت نشوند، ظاهر جامعه هرگز عدالت‌گرا نمى‌گردد. اين نكتۀ بديع بايد در عرصه مديريت مورد توجه قرار گيرد.

در جامعه اسلامى انسان خوب و حج‌گزار را با عدالت بايد شناخت، چرا كه در ترازوى كعبه قلب خود را با عدالت تنظيم نموده است.

مولاى متقيان(ع) تنظيم شدن انديشه سياسى مسئولين به موازين عدالت را يك اصل ضرورى و مهم مى‌داند: «إِنَّ أَفْضَلَ قُرَّةِ عَيْنِ الْوُلاةِ