147غفلت مرضى است كه همۀ توجه انسان را به دنيا مشغول مى‌كند. در واقع گهواره شيطان است كه تا پايان عمر براى انسان لالائى مى‌خواند. خداوند هم اكثر اهل دوزخ را غافلين مى‌داند:

وَ لَقَدْ ذَرَأْنٰا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاٰ يَفْقَهُونَ بِهٰا وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لاٰ يُبْصِرُونَ بِهٰا وَ لَهُمْ آذٰانٌ لاٰ يَسْمَعُونَ بِهٰا أُولٰئِكَ كَالْأَنْعٰامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولٰئِكَ هُمُ الْغٰافِلُونَ (اعراف: 179)

و به تحقيق بسيارى از جن و انس را در جهنم واگذاريم، چرا كه با دل‌هايشان درك معرفت نمى‌كنند. چشم‌دارند ولى نمى‌بينند و گوش دارند اما نمى‌شنوند. آنها همانند حيوان بلكه كمتر از حيوان هستند. آنها غفلت زدگان هستند.

حال اى حاجى عزيز كه در مناسك حج مرگ و قيامت را درك كردى، بايد طورى زندگى كنى كه يادآور قيامت و زندگى جاويدان آخرت باشد. تا جايى كه ديگران با ديدن رفتار تو از خواب غفلت بيدار شوند و معادگونه زندگى كنند. و اگر از شما تقاضاى موعظه نمودند، اين حديث مولا على(ع) را به آنها هديه كن تا با خواندن آن هرگز دچار غفلت و دنيازدگى نشوند.

دَخَلَ سوقَ الْبَصْرَةِ، فَنَظَرَ إِلَى النّاسِ يَبيعونَ وَ يَشْتَرونَ، فَبَكَي بُكَاءً شَديداً ثُمَّ قال: يا عَبِيدَ الدُّنْيا وَ عُمّالَ أَهْلِهَا إِذا كُنْتُم بِالنَّهارِ تَحْلِفونَ وَ بِاللَّيلِ فِي فِراشِكُمْ تَنامُونَ وَ فِي خِلالِ ذلِكَ عَنِ الآخِرَةِ تَغْفُلُونَ فَمَتَي تُجَهِّزُونَ الزَّادَ وَ