122مهرشان را به آنها بدهيد و هرگز زنان كافر را در همسرى خود نگه نداريد [و اگر كسى از زنان شما كافر شد و به بلاد كفر فرار كرد]، حق داريد مهرى را كه پرداختهايد، مطالبه كنيد، همانگونه كه آنها حق دارند مهر [زنانشان را كه از آنها جدا شدهاند] از شما مطالبه كنند. اين حكم خداوند است كه در ميان شما حكم مىكند و خداوند دانا و حكيم است.
شأن نزول آيه
اين آيه در مكانى به نام «حديبيه»، هنگام بستن معاهده حديبيه، در شأن زنى به نام «سبيعه» بر پيامبر اكرم(ص) نازل شد. در اين آيه، خداوند ضمن مشخص كردن سرنوشت اين زن، احكامى را دربارۀ زنان و مردان كافر، بيان مىفرمايد. طبق احكام اسلام، ازدواج با كافر حرام است و زنان و مردان مهاجرى كه به مدينه آمدهاند و همسرانشان در مكه در بين مشركان ماندهاند، از همسران خود جدا مىشوند. زنان مسلمان بايد مهريهاى كه گرفتهاند را، باز پس دهند و مردان مسلمان نيز، بايد مهريهاى كه پرداختهاند را باز پس گيرند.
سبيعه كيست؟
سبيعه، دختر حارث اسلميه و همسرش بنا به قولى سعد بن خوله و به قولى مسافر، از قبيله بنىمخزوم و به قول «مقاتل»،