123صيفى بن راهب بود. او هنگام مهاجرت سبيعه، كافر بود و در مكه ماند. ¹

صلح حديبيه

در ذى‌قعده سال ششم هجرت، رسول اكرم(ص) و عده‌اى از اصحاب، به قصد به جاآوردن عمره، از مدينه خارج شدند. خبر خروج ايشان به قريش رسيد. قريشيان گمان مى‌كردند كه پيامبر(ص) به قصد جنگ، به مكه مى‌آيد. به همين دليل، خود را براى جنگ با ايشان آماده كردند.

بدين ترتيب، پيامبر اسلام(ص)، عمر را خواست و به او فرمود: «به نزد قريش برو و براى آنها هدف ما از اين سفر تشريح كن و پيام ما را به گوش آنها برسان!». عمر كه از قريش بر جان خود مى‌ترسيد، با صراحت از انجام اين كار عذر خواست و گفت: «يا رسول الله! از قبيله بنى‌عدى كسى در مكه نيست تا از من دفاع كند و من از قريش مى‌ترسم و بهتر است براى اين كار عثمان را بفرستى، كه خويشانى در مكه دارد و مى‌توانند از او حمايت كنند».

پيامبر(ص) با شنيدن اين سخن، عثمان را براى اين كار مأمور كرد. عثمان به مكه آمد و ابتدا به خانه ابان بن سعيد (پسر عموى خود) رفت و از او خواست تا به وى پناه دهد تا بتواند پيام رسول خدا(ص)