81با توجه به مطالب مذكور، بايد مقصود بتپرستان از «هٰؤُلاٰءِ شُفَعٰاؤُنٰا عِنْدَ اللّٰهِ » اين باشد كه بتها با اذن خداوند شفاعت مىكنند؛ زيرا از خود چيزى ندارند ونكوهش خداوند نسبت به بتپرستان، از آن جهت بوده كه خداوند چنين اذنى به بتها نداده است.
نقد بيان دوم براى اعتقاد مشركان به عدم استقلال بتها
براى روشن شدن پاسخ، در ابتدا مناسب است معناى شفيع روشن گردد.
سخنان اهل لغت و نيز فقيهانى كه در باب «شفعه» سخن گفتهاند چنين است:
برخى گفتهاند: شفع به معناى جفت است در برابر وتر و شافع كسى است كه به خاطر ديگرى، حاجتى را درخواست مىكند.
برخى گفتهاند: اصل در معناى «شفعه، و شفيع و شفاعت» يارى كردن و تقويت كردن است و در مورد جفت، از آن جهت به كار رفته است كه ضميمه شدن يكى به ديگرى، موجب قوت و توان مىشود. 1اگر معناى اصلى آن كه يارى كردن است، ملاحظه گردد، معناى آيۀ 18 سورۀ يونس، چنين مىشود: اين بتها ياوران ما در پيشگاه خدا خواهند بود و چنان چه مشكلى براى ما پيش آيد به دست آنان حل خواهد شد.