129
«مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ» ؛ يعنى موحد مىشويد و بتها را كنار مىگذاريد.
فطرتِ مشركان
از آيات قرآن استفاده مىشود كه خداوند متعال، براى زدودن اوهام و بيدار نمودن فطرتهاى خفته، از ابزارهاى مختلفى بهره جسته است. در قرآن، آيات بسيارى است كه چگونگى آفرينش خداوند را به صورت واضح ترسيم كرده است تا هر صاحب انديشهاى را، به فطرت خود واقف سازد و او را از عالم وهم و خيال، خارج سازد. آيات مربوط به اين موضوع، فراوان است كه ما به ذكر چند آيه، اكتفا مىكنيم :
«ضَرَبَ لَكُمْ مَثَلاً مِنْ أَنْفُسِكُمْ هَلْ لَكُمْ مِنْ مٰا مَلَكَتْ أَيْمٰانُكُمْ مِنْ شُرَكٰاءَ فِي مٰا رَزَقْنٰاكُمْ فَأَنْتُمْ فِيهِ سَوٰاءٌ تَخٰافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيٰاتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ » 1؛ «خداوند مثالى از خودتان، براى شما زده است : آيا (اگر مملوك و بردهاى داشته باشيد)، اين بردههاى شما، در روزىهايى كه به شما دادهايم شريك شما مىباشند، آنچنان كه هر دو مساوى بوده و از تصرف مستقل و بدون اجازۀ آنان بيم داشته باشيد، آن گونه كه در مورد (شركاى آزاد) خود بيم داريد؟! اين چنين آيات خود را براى كسانى كه تعقل مىكنند، شرح مىدهيم.»
مراد از «مِنْ أَنْفُسِكُمْ» ، انسان آزاد است در برابر عبد؛ يعنى از ميان خودِ شما، كه آزاد هستيد و داراى برده هستيد، مثال مىزند كه آيا شما بردگان