265 اَلْبِرِّ وَ التَّقْوىٰ وَ لاٰ تَعٰاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوٰانِ وَ اتَّقُوا اللّٰهَ إِنَّ اللّٰهَ شَدِيدُ الْعِقٰابِ (مائده:2)».

شرح واژگان

أ. هدى: چنانكه در تفسير آيه ششم بيان شد: هَدى بر وزن هفت و هُدى بر وزن جدا به يك معناست، با اين تفاوت كه هُدى در راهنمايى كردن به كار مى‌رود، ولى هَدْى، در هديّه دادن كاربرد دارد. و تفاوتش با هديه‌هاى معمولى اين است، كه هَدْى، هديه مخصوص به حرم و خانه خدا است. ¹ب. قلائد: قلائد جمع قِلادَه، به معناى گردن‌بند و آن چيزى است كه به گردن مى‌آويزند. ² و در اينجا منظور چيزى است كه به گردن هدى (شتر، گاو، گوسفند) آويزان مى‌كنند تا مشخص شود كه براى قربانى است. ³ و به اين وسيله از تعرض مردم در امان مى‌باشد.

ج. آمّين: اين واژه از ريشه أمّ به معناى قصد است. ⁴ گرچه برخى از لغت شناسان قيد مستقيم نيز در اين قصد لحاظ نموده‌اند. ⁵ و از نظر ساختارى اسم فاعل(آمّ) و جمع مى‌باشد كه طبعاً معناى قاصدين خواهد داشت.

د. شنئان: اين واژه از ريشه شَنْأ بر وزن شمع، به معناى بُغض و كينه است. ⁶ و به لحاظ ساختارى بر وزن فَعلان همانند ضَرَبان و خَفَقان مصدر