251كفر به عنوان بخشى از عوامل شرك به حساب مى‌آيد، كه در هر صورت مورد نفرين و ويل قرار گرفته است.

د. حجّ البيت

حَجّ به فتح حاء، مصدر است، و حِجّ به كسر حاء، اسم مصدر است. و در لغت به معناى قصد مى‌باشد. ¹ از اين روى ممكن است «حِجّ البيت» بدين معنا باشد كه انسان‌هايى كه توانايى دارند، بايد به قصد كعبه حركت كنند، خواه براى حج باشد يا عمره. به ديگر سخن مفاد آيه اين است كه: «لله على الناس حجّ البيت للحجّ و العمرة ».

در برخى از روايات نيز به اين معنا اشارت شده است، چنانكه در روايتى از امام صادق مى‌خوانيم كه در تفسير «لِلّٰهِ عَلَى النّٰاسِ حِجُّ الْبَيْتِ» ، و در پاسخ راوى كه مى‌پرسد آيا حجّ به تنهايى مراد است؟ مى‌فرمايد: «لا و لكنّه يعنى الحجّ . العمرة جميعاً، لانّهما مفروضان». ² و در روايت ديگرى مى‌فرمايد: «العمرة واجبة على الخلق بمنزلة الحج، على من استطاع اليه سبيلاً، لانّ الله يقول: وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلّٰهِ» . ³اما اين كه حجّ را به بيت اضافه نمود، بسا به اين دليل باشد كه حج در حقيقت وفاده و اعزام شدن به سوى خداست، چنانكه فرمود: «انّما امروا بالحجّ لعلة الوفادة الى الله عزّ و جلّ». ⁴و چون خدا برتر از مكان است، مكان و خانه خاصى براى اين وفاده قرار داده شد، تا شخص حج‌گزار با رفتن به سوى آن، در حقيقت به زيارت صاحب خانه رود.