242بهره‌مند مى‌باشيد، ولى غير خدا را پرستش مى‌كنيد؟! ¹ كه خود حكايت از تشريعى بودن اين امنيت دارد، چرا كه كفار تا حدى رعايت احترام حرم و بيت الله را نمودند، و وقتى احساس نمودند كه كه اگر بخواهند پاى‌بندى اين قانون باشند كيان بت‌پرستيشان نابود مى‌شود، حتى در داخل حرم نيز به شكنجه و آزار ايمان آورندگان پرداختند، تا بدان‌جا كه نقشه قتل پيامبر را كشيدند و مى‌خواستند اجرا كنند، كه با جريان «ليلة المبيت» آن طرح نقش بر آب شد. ²

در مقابل امنيت تشريعى، امنيت تكوينى است، كه متعلق به هست و نيست‌ها مى‌باشد، كه در اين آيه و ديگر آيات بيانگر امنيت حرم به حسب ظواهر نمى‌توانيم آن را دنبال نماييم، چرا كه با واقعيت‌هاى تلخ تاريخى و رخدادهاى ناگوار خارجى هماهنگى ندارد، و العياذ بالله كلام حقّ تعالى صادق نخواهد بود.

دوم: امنيت روان

شكى نيست كه مراد از ظاهر آيات، امنيت جان در بيت و حرم مى‌باشد، كه براى واردين در حرم، يا تكويناً وجود دارد، و يا بايد وجود داشته باشد. اما با توجه به روايات، چنين مستفاد است كه امنيت ديگرى نيز كه در قالب تأويل و بطون آيات مبين است مراد مى‌باشد، كه آن را به امنيت روان و ايمان تعبير مى‌كنيم. بدين معنا كه حضور در حرم الهى مايه امنيت و آسايش روان مؤمنين است، از اين رو امام صادق در روايتى مى‌فرمايد، منظور از حرم امن، معرفت ما اهل بيت -عليهم السلام- است: «مَنْ أَمَّ هَذَا الْبَيْتَ وَ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ الْبَيْتُ الَّذِى أَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ وَ عَرَفَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ حَقَّ مَعْرِفَتِنَا كَانَ آمِناً فِى الدُّنْيَا وَ الآخِرَةِ». ³