184كه همان‌گونه كه خداوند سبحان شما را به احسن الوجوه هدايت نمود، شما نيز به احسن الوجه خدا را شكر كنيد. 1 در روايات رسيده از امامان معصوم -عليهم السلام- كه درباره مشعر و ذكر و دعاى آن مى‌باشد، مى‌توان دريافت كه ذكر در مشعر عبارت است از: «حمد و ثناى خدا»، «يادآورى نعمت‌هاى پروردگار»، «دفع بلاها». «صلوات بر محمد»، «عرض حاجات»، «دعاى براى خود، پدر و مادر و فرزندان». چنانكه در روايتى امام صادق به معاويه بن عمار مى‌فرمايد: در آنجا اين گونه باش: « أصبح على طهر بعد ما تصلى الفجر فقف إن شئت قريبا من الجبل و إن شئت حيث شئت ». و اين‌گونه بگو:« فإذا و قفت فاحمد الله و أثن عليه و اذكر من آلائه و بلائه ما قدرت عليه ، و صل على النبى (ص ) و ليكن من قولك اللهم رب المشعر الحرام فك رقبتى من النار و أوسع على من رزقك الحلال و ادرأ عنى شر فسقة الجن و الإنس ، اللهم أنت خير مطلوب إليه و خير مدعو و خير مسؤل ، و لكل و افد جائزة فاجعل جائزتى فى موطنى ، هذا أن تقيلنى عثرتى و تقبل معذرتى و أن تجاوز عن خطيئتى ، ثم اجعل التقوى من الدنيا زادى ». 2
و در روايت ديگرى به ابوبصير مى‌فرمايد: اين‌گونه بگو: « اللهم أنت خير مطلوب إليه ، و خير مدعو و خير مسؤل ، و لكل و افد جائزة ، فاجعل جائزتى فى موطنى هذا أن تقيلنى عثرتى و تقبل معذرتى و تتجاوز عن خطيئتى ، و تجعل التقوى من الدنيا زادى ، و تقلبنى مفلحا منجحا مستجابا لى بأفضل ما يرجع به أحد من و فدك و حجاج بيتك الحرام ». سپس فرمود: زياد دعا كن براى خود، پدر و مادرت، فرزندان، خانواده، و مؤمنين، زيرا آن سرزمين موطن شريفى است: « فإنه موطن شريف عظيم و الوقوف فيه فريضة ، فإذا طلعت الشمس فاعترف لله عز و جل بذنوبك سبع مرات ، و سئله التوبة سبع مرات ، و إذا كثر