107ريشه در تاريخ ابراهيم و اسماعيل و تجديد بناى كعبه دارد. آرى آنچه ابراهيم براى قوم عرب به جاى گذارد، عارى از تغييرها و بدعتهايى بوده كه در عرب پيش از اسلام وجود داشت، زيرا آنها اين عبادت عظيم را با شرك و بتپرستى در آميخته، و برخى از مناسك آن را تغيير داده بودند. 1آرى شارع مقدس اسلام، كلمه حج را كه در زبان عرب رايج و شايع بوده است. از عرف و لغت آن اقتباس نموده و با نقل از معناى پيشين به معناى مورد نظر خود، در حقيقت معناى جديدى بدان بخشيده است، و به اصطلاح حقيقت شرعيه شده است؛ چرا كه تقريباً به همه مناسك حج به نحوى در قرآن اشارت شده است، و حجّى كه در فرهنگ قرآن و زبان پيامبر به كار رفته، مجموعه مناسكى است كه در مكه و مشاعر و در زمان خاص و به شكل خاص صورت مىگيرد. از اين رو فقها نيز در تعريف حج مىگويند: «حج نام مجموع مناسكى است كه در مشاعر مخصوص انجام مىشود». 2و در معناى عمره برخى معتقدند: عمره برگرفته از اعتمار به معناى زيارت است. 3 برخى ديگر مىگويند: عمره در اصل دو كاربرد دارد: يكى بقا و امتداد زمان، و از همين معناست عمر انسان و عمارت زمين. دوم علوّ و ارتفاع، خواه با صوت باشد يا چيز ديگر. و عمره برگرفته از اين معناست، چرا كه شخص معتمر به هنگام احرام و گفتن تلبيه فرياد مىزند و صداى خود را بالا مىبرد. 4به نظر مىرسد، وجه نامگذارى عمره ممكن است به اين جهت باشد كه زائر با زيارت خود باعث دوام آبادانى و عمران خانه خدا مىشود.