108 قرآن نيز واژه «عمره» و «اعتمر» به كار برده و فرموده است: «أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلّٰهِ (بقره: 196)». و «فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ (بقره: 159)». و منظور زيارت خانۀ خدا در كنار حج است.

فقها نيز در تعريف عمره در كنار حجّ گفته‌اند: «عمره مناسك مخصوصى است كه در ميقات و مكه انجام مى‌شود». ¹ اين كه در تعريف عمره سخن از ميقات به ميان آمده است، و در تعريف حج سخن از مشاعر بود، به اين دليل است كه مناسك عمره از ميقات‌هاى پنجگانه در پنج سو آغاز و در مكه به انجام مى‌شود، ولى مناسك حج از احرام در مكه شروع و به اعمال در مشاعر (و يا به اعمال مكه) ختم مى‌شود.

2. تمام كردن حجّ

تعبير «أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلّٰهِ» ، گوياى اين حقيقت است كه اصل تشريع و وجوب اين دو را عمل مفروغ دانسته، و در صدد بيان احكام فرعى آنها مى‌باشد، كه از جمله آن احكام آن كه در پيشانى آيه قرار دارد اين است كه زائر خانه خدا وقتى حج و عمره‌اى را كه آغاز نمود بايد آن را به انجام برساند و حق ندارد آن را به صورت ناقص رها كند. واژه اتمام كه در آيه به كار رفته است به معناى رسيدن چيزى به مرزى است كه ديگر نياز به آن نباشد. ²مفسران در تفسير اين آيه وجوهى را بيان نموده‌اند: يكى اين كه همه مناسك و حدود آن دو به جاى آورده شود. ديگر اين‌كه تا آخر آن به جاى آورد. ³ سوم اين‌كه تنها قصد حج و عمره براى خدا نمايد، نه براى تجارت و