1) . «يكى از غلامان خاندان زيد بن ثابت، از عكرمه، و او از سعيد بن جبير، به نقل از ابن عباس آورده است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به يهوديان خيبر چنين نوشت: به نام خداوند بخشايندۀ مهربان، از محمد، پيامبر خدا - كه درود خدا بر او باد - ياور و برادر موسى و تصديق كنندۀ آنچه موسى آورده است: اى اهل تورات! بدانيد كه خداوند شما را خبر داد و شما در كتاب خويش، اين را خوانده‌ايد كه: «محمد، پيام‌آورى خدا، و كسانى كه با او هستند، بر كافران خشن و در ميان خود مهربانند، ايشان را مى‌نگرى كه در حال ركوع و سجود، از رحمت و رضوان خداوند طلب مى‌كنند، آثار سجده در رخسارۀ آنان آشكار است. مثال آنان در تورات و انجيل، همچون نهالى است كه جوانه‌هاى خود را بيرون آورده و بر پاى ايستاده و محكم گرديده، چندان كه برزگران را به شگفتى واداشته و كافران را به خشم آورده است. خداوند، كسانى را كه ايمان آورده‌اند و عمل نيكو انجام دادند، آمرزش و پاداش بزرگ وعده داده است. اينك من شما را سوگند مى‌دهم به خداوند، و به آنچه بر شما فرو فرستاد، و به كسى كه نياكان شما را با طعام‌هاى ويژه، خوراك داد، و به كسى كه دريا را براى پدران شما خشك كرد تا آنان را از فرعون و ستم او رهايى بخشد، سوگند مى‌دهم كه مرا خبر دهيد: آيا در آنچه خدا بر شما فرو فرستاده، مطلبى مى‌يابيد كه شما را به ايمان آوردن به محمد فرا مى‌خوانَد؟ اگر چنين مطلبى در كتاب خود نيافتيد بر شما اجبارى نيست. اكنون راه صلاح و درستى، از مسير باطل و طغيان جدا شده است، پس شما را به سوى خدا و پيامبر او فرا مى‌خوانم». نك‍ : ترجمۀ پارسى، ج1، ص353