345نام بنى‌قريظه شد.
ابن‌زباله اشاره كرده است كه وليد بن عبدالملك در بناى مسجدى در محلّ موقّتِ عبادت پيامبر در ايّام محاصرۀ بنى‌قريظه، اهتمام خاصّى ورزيده است.
ابن‌نجّار نيز بناى مسجد را ديده و آن را داراى شانزده ستون با سقف و ديوارهاى مخروبه توصيف كرده است. مطرى - مورّخ ديگر مدنى - بقاياى آثار بنا را كه فاقد سقف و ستون بوده، رؤيت كرده است. چنين وصف و وضعى تا قرن نهم هجرى باقى مانده بود و سمهودى از آن بى‌هيچ تغييرى ياد كرده است؛ ولى از اين‌كه شاهين شجاعى -\ شيخ‌الحرم مدينه - در سال 893 ه آن را مرمّت و تعمير كرده، معلوم مى‌شود بعضى از قسمت‌هاى آن بازسازى شده است.
سمهودى عرض مسجد را چهل و چهار متر و طول آن را چهل و سه متر دانسته كه به وسيلۀ ديوارى به بلندى نصف قامت انسان، آن را محصور كرده‌اند. 1