243حلبى نظر داده كه مراسم برگزارى نماز ظهر بعد از خاتمۀ نبرد بوده است و به جاى آوردن نماز به صورتِ نشسته، به علّت جراحتها و دردهاى شديدى بود كه پيامبر و ديگر مسلمانان به آن دچار بودند. 1 شدّت درد جراحتها را بهخوبى مىتوان از لابلاى اسناد واقعۀ احد دريافت نمود:
نورالدّين سمهودى به سلسله اسناد تاريخى ابنشبّه كاملاً اطمينان دارد كه:
«ان النبيّ - صلّىاللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - في المسجد الصغير الذي باحد في شعب الجرار على يمينك لازقاً بالجبل» 2و «مطرى» با توجّه به اين گفته كه:
«ان النبيّ صلى فيه الظهر و العصر يوم أُحُد بعد انقضاء القتال»
تلويحاً بر ارزش تاريخى چنين مكانى صحّه گذاشته و اهميّت داده است؛ خاصه آنكه در صفحۀ 930 از همان مأخذ، به ابننجّار ايراد گرفته كه چرا گفته است:
«و مسجد يذكرون انه صلى فيه»
در حالى كه سند مسجد را به خوبى مىتوان از روايت ابنشبّه قبول كرد كه آورده است:
«أمّا المسجد قد ثبت النقل به من رواية ابن شبه كما سبق لكن لم يقف عليه ابن النجار».
«وجود مسجد در آن محل، بنابر روايت ابنشبه كه ذكر گرديد - به اثبات مىرسد، اما ابننجار چنين روايتى را متذكر نشده است.»