242پس از تسلّط «خاندان سعود» بر جزيرةالعرب، بناى مذكور را كه هر روز هزاران ديداركننده داشت، تخريب نمودند؛ زيرا در عقيدۀ مذهبى حاكم، چنين بنايى اصالت نداشته است. به هر حال حاكمان وقت، نتوانستند «قبّةالثّنايا» را بهعنوان يادى از واقعۀ مجروح شدن پيامبر حفظ كنند. در سال 1396ه .ق. كه به طور مكرّر به ميدان احد مىرفتم، از بقاياى مخروبۀ قبۀ مزبور ديدار كردم. آن را ميان ساختمانهاى فقراى مقيم احد، به صورت تلّى از سنگ و خاك كه تنها قسمت پى آن باقى مانده بود، ملاحظه كردم. بقاياى بناى مزبور ديگر ديداركنندگان را نمىطلبيد و زائران عموماً بدون توجّه به آن، از كنارش گذشته، عازم كوه مىشدند.
دو تصوير يكى به نيّت شناساندن موقعيّت آن در ارتباط با چشمه و كوه و ديگرى از اصل بناى مخروبه تهيّه كردم تا در مدينهشناسى ثبت اوراق تاريخ گردد. 1
3 / پ : سجدگاه پيامبر در احد
اگر گفتۀ ابنهشام را مبنى بر اينكه:
«ان النبيّ - صلّىاللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - صلّى الظهر يوم أُحُد قاعداً من الجراح التي أصابته و صلى المسلمون خلفه قعوداً». 2سندى موثّق تلقّى كنيم، نتيجه خواهيم گرفت كه پيامبر صلى الله عليه و آله پس از وقوع حادثۀ خونين احد، در مكانى از آن موقعيّت به نماز ايستاده است:
«آن روز از درد و ضعف جراحتها، نماز پيشين از زمين بكرد و اصحاب كه با وى بودند.» 3