176از اين سند تاريخى صريحاً متوجّه مىشويم كه «الكثيب» تپّهاى در بدر بود و آن تپّه در وادى دورتر يعنى: عدوةالقصوى قرار داشته است و قريش، پشت آن تپّه در وادى دورتر موضع گرفته بودند.
ابناسحاق توضيح بيشترى از موقعيّت «الكثيب العَقَنْقَل» ارائه مىكند:
«و مضت قريش حتّى نزلوا بالعدوة القصوى من الوادي، خلف العقنقل و بطن الوادي و هو يَلْيَل بين بدر و بين العقنقل، الكثيب الذي خلفه قريش، و القلب ببدر في العدوةالدنيا من بطن يليل إلى المدينة». 1در اين اسناد كه يك سوى آن تاريخ و سوى ديگرش جغرافياى وقايع تاريخى بدر است، قريشيان در عُدوةالقُصواى وادى، منزل گزيدند و آن مكان پشت عَقَنْقَل است؛ و بين بدر و عَقَنْقَل، يليل قرار دارد و آن وادى بدر است كه:
«يمرّ بالصفراء ثمّ ينحدر إلى بدرو يصب في البحر بقرب الرايس جنوب ينبع». 2چنين موقعيّتى از نظر جغرافيايى به نحوى بوده كه پيامبر از حول و حوش عريش مىتوانسته آن را بنگرد و جملۀ «فلمّا رآها رسول اللّٰه - صلّىاللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - تَصوَّب من العَقنقَل» اشاره به همين مكان دارد.
بنابر اين چون عدوةالقصوى، سمت يمانى يا جنوبى منطقۀ بدر بوده، لذا در حدّ فاصل بين بدر و انتهاى وادى - كه به عدوةالقصوى شهرت يافته - تپّه يا الكثيب قرار داشته است و قريشيان در پس آن، خود را براى حمله آماده مىكردند.
اين نشانه را از سندى ديگر كه واقدى هم مانند ابناسحاق آن را در كتابش آورده است، پى مىبريم ومىيابيم كهتپّۀ مذكور درحدّ فاصلوادى و«سهلبدر» سنگى و ريگى