141با اين موقعيّت جغرافيايى و تاريخى، نقب بنىدينار با بناى مسجد بنىدينار كه در تاريخ به «مسجد الغسالين» شهرت داشته است، مشخّص و معلوم مىشده است. صاحب «المناسك و اماكن طرق الحج» در صفحۀ 40 كتابش، آن را از زمرۀ مساجد مدينه دانسته و سمهودى و فيروزآبادى (817/729ه .ق.) نيز به آن اشاره كردهاند.
بر اين اساس، مسير پيامبر به سوى بدر - از سقيا تا ذىالحليفه - دقيقاً در محدودۀ جادۀ آسفالتۀ فعلى مدينه - مكّه مىباشد. وقتى در اين منطقه به سمت جنوب حركت مىكنيم، به «بطحاى ابنازهر» مىرسيم كه واقدى در كتابش آن را مورد تصريح قرار داده، مىنويسد:
«پيامبر به بطحاى ابنازهر رسيد و زير سايۀ درختى فرود آمد.»
«حتى خرج على بَطْحاء ابنأزْهر، فنزل تحت شجرة هناك، فقام أبوبكر إلى حجارة هناك، فبنى تحتها مسجداً، فصلّى فيه رسول اللّٰه - صلّىاللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - و أصبح يوم الإثنين فهو هناك». 1ابناسحاق در كتاب خود از اين منطقه كه در مجاورت منطقۀ ذىالحليفه بوده، بهعنوان «اولاتالجيش» ياد كرده است 2؛ ولى ابنهشام ذيل روايت ابناسحاق، صحيح آن را «ذاتالجيش» دانسته است.
بطحا بنا به تصريح سمهودى:
«يدفع فيها طرف عظم الشامى و ما دبر من الصلصلين و تدفع هي من بين الجبلين في العقيق و لعلها بطحاء ابن ازهر». 3