132مىتوانست عهدهدار اين مهم باشد كه حدّاكثر نفرت و شجاعت را در قلع و قمع دارا بوده، قادر به تحريك و تحريض لشكر باشد. ابنهشام صريحاً مىنويسد:
«و كان أبو عزيز صاحب لواء المشركين ببدر بعد النضر بن الحارث». 1در اينكه او يكى از سران قريش براى نابودى مسلمانان بوده است، شكّى نيست. از سند تاريخى و بنا به تصريح ابناسحاق مستفاد مىشود كه پيامبر در خلال گفتگو با دو تن از مطّلعين حركت قريشيان در نزديكىهاى بدر، پرسيد:
«فمن فيهم من أشراف قريش؟» قالا:
«عتبة بن ربيعة و النضر بن الحارث...». فأقبل رسول اللّٰه على الناس فقال:
«هذه مكّة قد ألقت إليكم أفلاذ كبدها». 2با اين همه و مطمئنّاً از نظرگاه تاريخى، «نضر» پس از دستگيرى در واقعۀ نبردهاى تن به تن، ظاهراً توسّط على بن ابىطالب از پاى درآمده است؛ ولى آيا بعد از اسارت و قرارگرفتن در زمرۀ اسرا و در مسير بازگشت به مدينه اعدام شده و آيا اين قتل، به دستور محمّد صلى الله عليه و آله صورت گرفته است، دقيقاً مدارك تاريخى نمىتواند پاسخگو باشد.
تأمّل كنيد:
1 - موسى بن عقبه در تحرير رسالۀ مغازى خود كه صحيحترين متن مغازى بوده، صريحاً نوشته است:
«از اسيرانى كه در غزوۀ بدر به دست مسلمانان افتادند، هيچكس به جز عقبة بن ابىمعيط را نكشتند.» 3