133ابن كثير در كتابش آورده:
«قال موسى بن عُقبة في مغازيه و زعم أنّ رسول اللّٰه - صلّىاللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - لم يقتل من الأسارى أسيراً غيره (يعنى: غير عقبة) 12 - ابنهشام از ابناسحاق نقل مىكند:
«نضر بن الحارث... قتله عليّ بن أبيطالب عند رسول اللّٰه - صلّىاللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - بالصَّفْراء فيما يذكرون» 2و در جاى ديگرى از كتابش وقتى بار ديگر از اين امر ياد مىكند، قول ابناسحاق را مستند به «كما أخبرني بعضُ أهل العلم من أهل مكّة» مىنمايد. 3 در اين دو سند، ابناسحاق گفتۀ خود را به تعبير «كما أخبرني فيما يذكرون» مستند كرده و نه سند مشخّصى كه شيوۀ دقيق او در نقل روايات تاريخى بوده است و اين، باعث تأمّل هر پژوهنده است و نهايتاً نمىتواند محقّق را قانع كند.
3 - تأمّل بيشتر در مكان جغرافيايىِ اجراى اين قتل، ما را بيشتر به شكّ تاريخى مىاندازد. واقدى در «مغازى» مىنويسد:
چون پيامبر از بدر بيرون آمد و به محل اثيل رسيد، اسيران را پيش آن حضرت آوردند. مقداد [به نضر اشاره كرد و] گفت:
«اين اسير من است.» پيامبر فرمود:
«گردنش را بزن!» آنگاه [چون مقداد از اين دستور سرپيچى كرد، پيامبر] گفت:
«خدايا مقداد را به فضل خودت بىنياز گردان!»
[اينجا بود كه] على بن ابىطالب نضر را در اثيل با شمشير كشت.