47ابنقيم جوزى 1 مىنگارد:
«مسلمانان با گفتن اللّٰه اكبر، از قدوم رسول اسلام به وجد و شوق معنوى آمده، به ميزان اخلاصشان او را احاطه و تمجيدها كردند؛ تا اينكه اين آيه برپيامبر نازلگرديد:
...وَ إِنْ تَظٰاهَرٰا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلاٰهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صٰالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلاٰئِكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيرٌ » 2اسناد موجود در كتابهاى سيره و حديث، اين گفتۀ ابناسحاق را تأييد مىكند كه محمّد، رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله ، پس از ورود به قبا، در منزل «كلثومبن هِدْم» اقامت گزيد و در بسيارى از اوقات، جهت ديدار با ياران، در خانۀ «سعدبن خيثمه» رحل اقامت مىگزيد.
ابنسعد در اين خصوص نظر داده كه: «روايت صحيح نزد ما نيز همين است». 3نك : خانههاى مدينه، خانۀ سعد، خانۀ كلثوم.
قريۀ قبا، پس از ورود محمّد رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله و متعاقب آن مهاجرين، به صورت مهمترين و نخستين پايگاه تجمّع مسلمانان مهاجر مكّى و انصار مدنى در آمد و نيروى پراكندۀ معنوى، متمركز و تحت رهبرى مستقيم قرار گرفت. قبا ديگر براى مسلمانان روستايى خاموش و سرد نبود. ايمان و شوق، وحدتبخش ماده و معنى شده بود. اين پايگاه معنوىِ توحيد و اشراق وحدت، يا آخرين منزلگاه هجرت، پيشگام همۀ آثارى شد كه بر هجرت مترتّب گرديد و هجرت را با همۀ برداشتها و تعاريف متعدّدش، زينتبخش نام قبا نمود. و هجرت، اساس تاريخگذارى در اسلام را با قبا توأمان ساخت و آن را يادآور نخستين روز ورود محمّد، رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله در تاريخ و جغرافيا و معنويت