443در اين‌كه عبّاس چه هنگام، ايمانش را آشكار ساخت، مبدءهاى تاريخى متفاوتى ذكر شده است؛ ولى آنچه مسلّم است، او از مهاجرين اسلام نيز به شمار مى‌آيد. نتيجتاً بايد آشكارسازى اسلامش قبل از فتح مكّه باشد. ¹بهر حال نخستين بار، ايمان عبّاس در نبرد حنين و هوازن به وضوح آشكار گشت و در آيه‌هاى 25 تا 27 سورۀ توبه، اين ثابت‌قدمى صحابه مورد تقدير قرار گرفت:

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِي مَوٰاطِنَ كَثِيرَةٍ وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضٰاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِمٰا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ . ²پس از اين، عبّاس ابن عبدالمطلب در صدر ياران پيامبر مورد توجّه مسلمانان و عنايت خاصّ پيامبر قرار گرفت؛ تا آنجا كه ابوسفيان بن حارث گفت:

«كان العباس أعظم النّاس عهد رسول اللّٰه - صلّى‌اللّٰه عليه[ وآله ]وسلّم - و الصحابة يعترفون للعباس بفضله و يشاور منه و يأخذون رأيه» ³