442قريشيان داشت. از اين رو با آن‌كه با پيامبر در مذاكرۀ عقبۀ دوم شركت كرده بود، از آشكار كردن ايمانش به اسلام ابا مى‌ورزيد. ¹پس از هجرت مسلمانان از مكّه به مدينه، عبّاس در ميان قريشيان مكّى ماند و در سال دوم با اكراه و به تدبير و سياست، در صف مشركين به نبرد بدر تن داد. ²در اسناد زيادى در منابع اسلامى از اين اكراه و ايمان درونى و باطنى عبّاس بن عبدالمطلب به اسلام، ياد شده است؛ كه از جمله دلائل پژوهندگانى است كه معتقدند عبّاس قبل از هجرت مسلمانان، اسلام را پذيرا شده بود. ³پس‌از شكست بدريان بت‌پرست، عبّاس‌بن عبدالمطلب به اسارت مسلمانان در آمد؛ ولى پيامبر او را به اعتبار توجّهى كه به درون عبّاس داشت، در مقابل فديه آزاد كرد. ⁴عبّاس با اعتقادى كه به اسلام آورده بود، بار ديگر به ميان قريشيان مكّه باز گشت تا بتواند از نفوذ و اقتدار خود استفاده نمايد و فعّاليّت‌هاى قريشيان را عليه مسلمانان به پيامبر گزارش دهد. ⁵