430وى تصريح مىكند: بر فراز كليّۀ قبور ازواج النبى: «حملهم سبغة في قبة واحده».
به همين سان از گنبد و بناهاى ساختهشده بر قبور عقيل، سفيان بن حارث و عبداللّٰه بن جعفر و مالك بن انس، نافع، عثمان بن مظعون و عبدالرّحمن بن عوف مىگويد. «على بن موسى» در بارۀ مقبرۀ عثمان بن عفّان مىنگارد:
«و في آخر البقيع الشريف من جهة الشرقيّة قبّة عظيمة دون قبة آل البيت الجسامة و فيها مرقد ذيالنّورين سيّدنا عثمان بن عفان... ». 1 10. «محمّد لبيب بك بَتَنُونى» متوفّاى 1357ه .ق. از ادباء مصر، در اوائل نيمه اول سدۀ قرن 14 هجرت، در سال 1327ه .ق. در معيّت «عبّاس حلمى پاشا ثانى خديو مصر» (1914/1874 م.) حجاز را سياحت نمود و گزارش سفر خود را از مصر تا حجاز، به رشتۀ تحرير در آورد.
وى در سفرنامهاش: «الرّحلة الحجازيّه» 2 به استادى شهر مدينه را شناسانده است؛ به نحوى كه حتّى «فريد وجدى» پژوهندۀ مشهور مصر در «دائرةالمعارف القرن العشرين» ج8، ص529/528، ذيل كلمۀ مدينه، ضمن استناد به گفتههاى او كتابش را به تجليل ستوده است.
«محمّد لبيب بك» در كتاب خود ضمن توصيف احوال و تاريخ و آثار مدينه و مدنىها، مشاهدات خود را از قبرستان بقيع به نگارش در آورده است و تصريح مىكند:
«كان بالبقيع قباب كثيرة.» 3تفصيل اين بيان را در صفحۀ 206 كتابش چنين مىخوانيم: