429«هذا قبة سعيد الخدرى.» و به تُركى دو بيت بر سنگ نقش است.
قبّۀ مقدّم متعلّق است به حضرت طاهرۀ مطهّره فاطمه بنت اسد.
از طرف دست راست در هنگام خروج از بقيع، بقعهاى است كه مىگويند عمّات نبى در آن دفن شدهاند. در وقت دخول از دروازۀ جنايز به دست چپ صحن و قبّۀ با روح بزرگى است كه مىگويند از جناب اسماعيل ابن امام جعفر الصادق عليه السلام است.
بعد از زيارت ائمّۀ بقيع و جناب عبداللّٰه سلام اللّٰه عليهم بسيار متأسّف و متألّم بودم كه صنمى قريش بايد چراغ و بناهاى رفيع داشته باشند؛ امّا جناب بتول و سبط رسول و پدر بزرگوارش در شب چراغى نداشته باشند و آثار كهنه و بناى مختصرى داشته باشند.
افٍّ لك يا دهر!»
9. على بن موسى يكى از نويسندگان عثمانى است كه در نيمۀ اوّل سدۀ 14ه .ق.
در مدينه بسر مىبرده است، در رسالهاى به نام «وصف المدينة المنوّره» 1 توصيفى كامل از بافت شهر مدينه در سال 1303/1300ه .ق. ارائه داده است. در اين رساله پيرامون چگونگى بقاع بقيع و آثار بجاى مانده از زمانهاى گذشته مىنويسد:
«ثمّ من شرقي البقيع قبّتين احداهما فيها مرقد الصحابي الجليل سيّدنا أبيسعيد الخدري الأنصاري و بجانبها قبّة سيّدتنا فاطمة بنت أسد.»
آنگاه به وصف بناى بقعۀ اهلبيت پرداخته، مىنويسد:
در سمت قِبلى مسجد ابى بن كعب:
«قبّة آلالبيت العظام و هي أكبر القباب عنه عتبة بابها الشامي فسقية يدفن فيها بعض السادة العلوية و عند بابها الغربي طاجن فيه مدافن لبعض أمراء المدينة المنورة من أشراف بني حسين.» 2