400دانسته كه نامش اريس بوده است.
ابنحجر عسقلانى، اريس را «بفتح الهمزة و كسر راء و با سين المهملة» خوانده و گفته است: «و هي في حديقة بالقرب من مسجد قباء». 1ابنفقيه همدانى مانند ابنزباله، ابنشبّه و امام حربى، 2 چاه اريس را از جمله چاههاى مشهور دانسته كه در گفتۀ مورّخان و آثارشناسان مدينه، از هفت چاهى است كه به آبارالنّبى شهرت دارد. 3حديقه يا باغچهاى كه در برابر مسجد قبا قرار داشته و طبق گفتههاى ابنحجر عسقلانى و عينى و قسطلانى، چاه اريس در ميانۀ آن بوده است، به استناد پژوهشهاى فيروزآبادى، در سمت غربى مسجد و از املاك «بنوحسين بن على بن ابىطالب» بوده است. 4ابنسعد در ذيل «ذكر ما خلّف عثمان و كم عاش و اين دُفِن» خود چاه را از صدقات عثمان دانسته است. 5 و سمهودى به استناد گفتۀ ابنشبّه از ابوغسان با ابنسعد همعقيده است.
به هر حال آنچه مسلّم است، چاه اريس - يا به اعتبار ديگر: چاه خاتم - هميشه مورد توجّه اهل مدينه بوده است.
ابننجّار از بناى خانهاى كه بر فراز چاه به صورت يك طبقۀ فوقانى احداث شده بود، يادها كرده است 6 و صفىالدّين ابوبكر بن احمد سلامى در 714ه .ق. بناى قديمى چاه را كه از اقدامات «نجمالدّين يوسف رومى» وزير امير طفيل بوده، تجديد ساختمان نمود.