306مشيّعاً لهم حتّى بلغ ثنيّة الوداع». 1بدين روال و با توجه به اينكه «مؤته» به گفتۀ ابنواضح يعقوبى 2 قريهاى در نزديكىهاى دمشق بوده، مسلّم است كه مشايعت پيامبر در مكانى تحقّق پذيرفته كه در جهت شمالى يا شامى مدينه قرار داشته است و اين امر مىرساند كه ثنيّةالوداعِ يادشده در منابع مذكور در شمال مدينه بوده است.
3 / الف: ثنيّةالوداع، غزوه تبوك
احمدبن علىبن حجر عسقلانى 3 از اسحاق بن راهويه و ابنحبان، حديثى را از ابوهريره نقل مىكند كه بدون توجه به جهات فقهى مُتعه، در خصوص بازگشت پيروزمندانۀ پيامبر و مسلمانان، پس از پايان يافتن غزوۀ تبوك و توقّف آنان در ثنيّةالوداع، مستندى در خور توجّه است:
«إنّ النّبيّ لمّا نزل بثنيّةالوداع، رأى مصابيح و سمع نساء يبكين، فقال: ما هذا؟ فقالوا: يا رسول اللّٰه، نساء كانوا تمتّعوا منهنّ. فقال هدم المتعة النكاح و الطلاق و الميراث». 4سمهودى 5 ضمن استناد به واقعۀ مذكور، از طريق ابنشبه و طبرانى، وجه تسميۀ ثنيّةالوداع را به اعتبار ديگرى مورد توجّه قرار داده است. ابنشبه گفته است: