291فقال: أنّ جبريل أتاني فبشرني فقال: إنّ اللّٰه عزّوجلّ يقول: من صلّى عليك صليت عليه و من سلّم عليك سلّمت عليه». 1اين روايت با اختلاف چندى از طريق ابن ابى الدنيا، ابويعلى، البزاز، محمدبن جبير، عبدالواحد ابن محمدبن عبدالرحمان بن عوف ثبت شده است.
بيهقى در «الخلافيات» بيان حاكم را تأييد كرده است كه:
«هذا صحيح و لا أعلم في سجدة الشكر أصحّ من هذا الحديث...». 2از حديث مذكور معلوم مىگردد كه مكان ياد شده يكى از صدقات رسول اسلام در شهر مدينه بوده است و اين به گفتۀ سمهودى در مسير راه السّافله مىباشد كه آن در طريق شرقى مدينه به آرامگاه حمزة بن عبدالمطّلب است و چنين پيداست كه در زمان حيات سمهودى مكان مذكور، به صورت مسجدى در آمده بود كه بر آن نام خاصّى نبوده است.
اما پژوهشگرانى كه مىگويند: جايگاهى با اين مشخّصات، مسجد البحير است، صحّت حديث عبدالرحمان را نفى نمىكنند؛ ولى بدان جهت كه بناى مسجد در ميانۀ نخلستان البحير، يكى از قديمىترين خرماستانهاى تاريخ مدينه جاى داشته، آن را مسجد البحير يا به گويش اهل مدينه: مسجد البحيرى گفتهاند.
اين نخلستان با همين شهرت و نام، تا اين اواخر از املاك مرحوم «شيخ عبدالجليل برى»، يكى از نويسندگان دادگاه شرع مدينه بود و از آوازۀ آن، توجّهى در خور اهميّت