292يافته بود.
با اين همه، در تاريخ و اوصاف جغرافيايى بافت شهرى مدينه و تا آنجا كه منابع مدينهشناسى، امكان بررسى را مجال مىدهند، مكان يادشده را مسجد ابىذر الغفارى دانستهاند:
مطرى در «التعريف بما آنست الهجرة من معالم دارالهجره» با قاطعيّت، آن را محل خانۀ ابوذر غفارى - صحابى پيامبر - دانسته است.
سمهودى اگر چه شرح و تاريخ مسجد مجاور باغستان بحير را تحت عنوان «مسجد ابىذرالغفارى» مىنگارد، 1 ولى روايات مطرى را در اين خصوص قابل اعتماد نمىداند.
خود او با تمام تحقيقات جامعش، در خصوص منابع تاريخ و جغرافياى مدينه، سند يا دليلى بر صحّت اعتبار چنين نام و نشانى نيافته و ارائه نكرده است و حتّى از مجموع جملاتش چنين بر مىآيد كه از شهرت مسجد، به نام ابوذر متعجّب بوده است. با اين همه، اين شهرت، چه قبل از سمهودى (متوفّاى 911ه .ق.) و چه پس از او، تا زمان ما، هيچگاه در ميان مردم جاى خود را به نامهاى بحيرى يا سجده نداده است.
علىبن موسى يكصدسال پيش دركتاب «وصف المدينةالمنوّره» (ص 16)، مسجد ابوذر غفارى را از جمله مسجدهاى مدينه مىشمرد و آن را چنين مشخّص مىكند:
«و في جزع الصدقة، مسجد صغير غير مسقوف عند مفيض عين الصدقة و يعرف بمسجد سيدنا أبيذر الغفاري رضياللّٰه عنه». 2اين مسجد به گفتۀ مورّخ معاصر على حافظ ، در كتاب «فصول من تاريخ المدينة المنوّره»، در زمان سعود تجديد بنا شد و منارهاى در ركن شمال غربى آن احداث كردند و اطراف آن را كه در مركز تقاطع شارع مطار با شارع ابىذر قرار دارد، به باغچههايى زينت بخشيدند.