266«المغانم» (صص440، 318) آورده، مسلّم است كه:
«أقطع النّبيّ عليّاً - رضياللّٰه عنه - أربع أرضين الفقيرين و بئر قيس و الشجرة». 1بنابر اين، منطقۀ شجره از مناطق كشاورزى بوده و بىترديد علىبن ابىطالب در آنجا چاههايى زده بود كه به آبيارى مزارع بينجامد و شهرت آبار على نمىتواند غير از اين مُستند، دليل تاريخى - جغرافيايى ديگرى داشته باشد.
پ: بناى مسجد شجره
با مراجعه به منابع و مُستندات دو بخش الف / ب معلوم مىگردد كه مسجد الشجره ( \ مسجد ذوالحليفه) در همان دهههاى نخست تاريخ اسلامى، به صورت مشخّص و بنايى معيّن در آمده بود.
تأمّل بر احاديث و مستندات آوردهشده از ابنعمر، انس بن مالك و امام جعفربن محمّد الصّادق عليه السلام و... و يا نوشتههاى مورّخان و سياق كلام حديثشناسان، به روشنى از بنا و نماى ساختمانِ بنا شده در مكان درخت سمره به عنوان مسجدى مشهور حكايت مىكند.
كتاب المناسك و اماكن طرق الحج و معالم الجزيره، (ص428)، كه مسلّماً در قرن سوم هجرى تأليف شده است، در خصوص ذوالحُليفه، از بناى دو مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله چنين ياد مىكند كه:
«المسجد الكبير الّذي يحرم النّاس منه و هو على يمين المصعد و الآخر مسجد المعرّس و هو دون مصعد البيداء». 2