199براى مسجد بساخت.»
در زمان وليدبن عبدالملك در 91- 88 ه .ق. چهار مناره در چهار گوشۀ مسجد بنا نهاده شد، كه بعدها در خلال تغييرات ساختمانى مسجد، تجديد بنا و تخريب گرديد.
آخرين منارههاى مسجدالنّبى در پايان عصر عثمانىها، پنج مناره بود و سعودىها يكى از آنها را در مجاورت «بابالرّحمه» خراب كردند:
1 . منارۀ رئيسيّه؛ اين مناره كه در ضلع شرقى ديوار قبلى مسجد قرار دارد و از آثار و ساختههاى «سلطان اشرف قايتباى» در سالهاى 886 ، 888 و 892ه .ق. مىباشد، داراى 60 متر ارتفاع است و همچنان در كنار «قبّة الخضراء» پابرجاست.
2 . منارۀ بابالسّلام؛ اين مناره كه در ضلع غربى ديوار قبلى مسجد قرار گرفته و تاكنون پابرجاست، به فرمان عمربن عبدالعزيز بنا شد؛ ولى چون مُشرف بر خانۀ مروان بود، به دستور خليفۀ وقت، آن را خراب كردند و بعدها در سال 706ه .ق. «سلطان محمد ابن قلاوون» مجدداً آن را بنا كرد. بعضى از مورّخان، از جمله ابنفرحون با اين نظر، همعقيده نبوده و گفتهاند كه اين مناره از ساختههاى «شيخالخدّام شبلالدّوله» معروف به حريرى است.
3 . منارۀ بابالرّحمه؛ از آثار سلطان اشرف قايتباى، در سال 888 ق. است و متأسّفانه در توسعۀ مسجد توسّط سعودىها از بين رفت.
4 و 5 . منارههاى سعودى؛ كه يكى در ضلع شرقى و ديگرى در ضلع غربى ديوار شامى مسجد النّبى است و در جريان توسعۀ مسجد توسّط ملك عبدالعزيز بنا گرديد و در ميان منارههاى سرزمينهاى اسلامى، از لحاظ هنر و معمارى، شكوه و جلال خاصّى دارد. منارهاى كه در غرب ديوار شامى قرار دارد، به نام «شكيليّه» و دومى كه در شرق ديوار شامى واقع است، به نام «سليمانيه» نامگذارى شد. هريك از اين منارهها هفتاد متر ارتفاع دارد و پى و اساس هر كدام، هفده متر مىباشد. اين دو مناره جايگزين منارههاى بنا شده از سوى عبدالمجيد عثمانى در قسمتهاى شرقى و غربىِ جهت شامى مسجد بود كه به نام السّكيليّه و الخشبيّه و نيز المجيديّه در جهت غربى و السنجاريّه و العزيزيّه در شرق مسجد، مشهور بودند.
نك : پيكرههاى 9 - 3 ؛ 10 - 3 ؛ 11 - 3